چشمان میشی ام را

مردی سرکشید

که صبح ها

به جاده می زد و

شب هنگام

خسته به خانه باز می گشت !

زبان سرخم را

مرد دیگری بلعید

که بنگاه املاک داشت و

زبان صاحب خانه ها را خوب می دانست !

دلم را

افسوس

شاعری خورد

که عاشق بود

و شب ها

از صدای جیرجیرک ها

الهام می گرفت

و شعر می سرود ...